ตอนที่ 95 รองเท้าฟางคู่ใหม่

ตอนที่ 95 รองเท้าฟางคู่ใหม่

หลิวเจวียนมองสามีที่เหงื่อท่วมศีรษะ แล้วอดหัวเราะเย้าไม่ได้ว่า “มิใช่ว่าเจ้าคุยโวทุกวันหรอกหรือว่า งานฝีมือนี้เป็นวิชาที่บรรพบุรุษถ่ายทอดลงมา เพียงมองก็ทำเป็นแล้วมิใช่หรือ อย่างไรเล่า สมองบอกว่าข้าทำเป็นแล้ว แต่มือกลับบอกว่าข้าทำไม่ได้จริง ๆ หรือ บรรพบุรุษคงมิได้ใจร้อนเช่นเจ้าเป็นแน่”

“ข้า ข้าก็แค่อยากรีบสานให้เสร็จ จะได้ให้ลูกชายสวมรองเท้าคู่ใหม่ในวันพรุ่งเท่านั้น!” หลินต้ากุ้ยหัวเราะแฮะ ๆ ใบหน้าแก่ชราขึ้นสีเล็กน้อย รีบหาข้ออ้างลงจากสถานการณ์กระอักกระอ่วนให้ตนเอง

ทว่าหลังถูกภรรยาพูดเช่นนั้น การเคลื่อนไหวของมือเขาก็ชะลอลงอย่างว่าง่าย เขาอดทนค่อย ๆ แก้บริเวณที่ผูกปมตายออก แล้วร้อยใหม่อีกครั้ง