กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 89 เสรีภาพทางผัก
“เจ้าเด็กเหลือขอ! หากไม่ถูกตีเสียสามวันก็คิดจะรื้อกระเบื้องหลังคาหรือไร ดูเถิดว่าข้าจะไม่จัดการเจ้า!” หลินต้ากุ้ยทำท่าจะถอดรองเท้าตีคน ทว่าเสี่ยวเป่าก็ว่องไวดุจปลาช่อน วิ่งหัวเราะคิกคักหายลับไปในพริบตาเสียแล้ว
เช้าวันที่พิษผึ้งหายขาด หลินเซี่ยวเอ๋อร์ย่อตัวล้างหน้าอยู่ริมธาร เมื่อสายน้ำเย็นฉ่ำแสนหวานกระทบผิว ใบหน้าของนางก็ไม่หลงเหลือความรู้สึกตึงรั้งและเจ็บแสบอีกต่อไป
นางเงยหน้าขึ้นพินิจเงาสะท้อนบนผิวน้ำ ระลอกคลื่นไหวกระเพื่อม เผยให้เห็นใบหน้าเรียวละมุนขาวผ่อง