กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 82 เฉินจี้กลั้นหัวเราะ
อากาศในยามนี้ราวกับแข็งตัว ที่แท้นี่คือรังผึ้งส่วนตัวของนายพรานชนพื้นเมือง ซึ่งเลี้ยงไว้อย่างยั่งยืนหรอกหรือ?!
นางถึงกับพาครอบครัวมาขนกิจการเลี้ยงผึ้งที่เฉินจี้ทุ่มเทดูแลมานานถึงสามปีไปทั้งรังเลยหรือ?!
จบสิ้นแล้ว จบสิ้นกันคราวนี้ขายหน้าจนไม่รู้จะเอาหน้าไปไว้ที่ใด
หลินเซี่ยวเอ๋อร์อ้าปากพะงาบ ๆ ตลอดสองชาติที่ผ่านมา นางเพิ่งจะได้สัมผัสเป็นครั้งแรกว่าความกระอักกระอ่วนจนอยากแทรกแผ่นดินหนีนั้นเป็นเช่นไร
“คือว่า คือว่า… ข้าไม่รู้จริง ๆ ว่านั่นเป็นรังที่เจ้เลี้ยงไว้” อานุภาพของหลินเซี่ยวเอ๋อร์พลันอ่อนลงทันใด เสียงของนางเบาราวกับยุงหึ่ง