กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 37 ลูกสาว เจ้าอ้อมค้อมแล้ว
“ดีเหลือเกิน…” เสี่ยวเป่าที่ไม่เคยเอ่ยคำใดมาตลอด จู่ ๆ ก็กล่าวขึ้นเบา ๆ ประโยคหนึ่ง
เด็กคนนี้ถูกกักขังอยู่ในเพิงเก็บฟืนนานกว่าสองปี ทุกคืนล้วนหลับไปด้วยความหวาดหวั่น ความปรารถนาที่จะมีความปลอดภัยของเขารุนแรงยิ่งกว่าผู้ใด
หัวใจของหลินเซี่ยวเอ๋อร์พลันปวดหนึบ นางเดินเข้าไปลูบศีรษะอันปุกปุยของเขาอย่างอ่อนโยน มิได้กล่าวสิ่งใดมาก เพียงโอบเขาเข้ามาในอ้อมอกของตน
เมื่อมีประตูบานนี้ ถ้ำหินอันเรียบง่ายตรงกลางเขาแห่งนี้จึงจะนับว่าเป็นบ้านที่สามารถกำบังลมฝนได้อย่างแท้จริง
ครอบครัวทั้งสี่สงบอารมณ์ตื่นเต้นลง แล้วเริ่มนำสิ่งที่เก็บเกี่ยวได้ในช่วงกลางวันออกมาจัดเรียงภายในถ้ำหิน