กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 30 แช่ป่าน
ในที่สุดเสี่ยวเป่าก็ทนความอยากรู้อยากเห็นในใจไม่ไหว “พี่สาว กระดาษม้วนนี้...เอาไว้ให้ท่านพ่อเขียนหนังสือหรือ?”
ในความรับรู้แสนจำกัดของเขา มีเพียงนายท่านในโรงเรียนของตำบลเท่านั้นที่คู่ควรจะใช้กระดาษ
ทั้งสามคนในครอบครัวได้ยินดังนั้นก็สบตากัน ก่อนจะพากันกลั้นหัวเราะ
“เรื่องนี้...” หลินต้ากุ้ยกระแอมเบา ๆ อดกลั้นรอยยิ้มเอาไว้เต็มที่ ก่อนตบไหล่บุตรชายด้วยสีหน้าจริงจัง “ลูกชาย นี่ไม่ใช่กระดาษสำหรับเขียนหนังสือ พรุ่งนี้ยามเช้าเมื่อเจ้าไปห้องส้วม ก็พกมันไปด้วย ใช้มันแทนใบไม้”
“หา?!” เสี่ยวเป่าตกใจจนก้นกระแทกพื้น ดวงตาเบิกกว้าง
เขารับม้วนกระดาษมาอย่างระมัดระวัง ก่อนจะลูบคลำอย่างกึ่งเชื่อกึ่งสงสัย