กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 23 เสี่ยวเป่าถูกความเปรี้ยวเล่นงาน
หลินเซี่ยวเอ๋อร์ลูบคางพลางครุ่นคิดอย่างละเอียด มิติในยามนี้สามารถทำซ้ำไม่จำกัดได้ ล้วนเป็นสิ่งของที่มีอยู่เดิมในเรือนเก่า
แล้วแปลงผักเล่า แปลงผักแต่เดิมก็เป็นส่วนหนึ่งที่ไม่อาจแยกออกจากเรือนเก่าอยู่แล้ว
หากนำสมุนไพรเหล่านี้ที่ยังมีดินสดใหม่ติดอยู่ไปปลูกในแปลงผัก ปล่อยให้ระบบรากของพวกมันหยั่งรวมเป็นหนึ่งเดียวกับดินในมิติ เช่นนั้นสมุนไพรเหล่านี้ก็มิกลายเป็นเสบียงเดิมของมิติไปโดยปริยายหรอกหรือ?!
ขอเพียงมิติตัดสินว่าพวกมันเป็นทรัพย์สินของตนเอง ต่อไปก็มิใช่ว่าจะสามารถทำซ้ำสมุนไพรออกมาได้อย่างไม่ขาดสายหรอกหรือ
ยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกว่าวิธีนี้เป็นไปได้