ตอนที่ 332 เทียบกับคนอื่นแล้วโมโหแทบตาย

ตอนที่ 332 เทียบกับคนอื่นแล้วโมโหแทบตาย

จางหลีค่อย ๆ ลุกขึ้นยืน นิ้วมือเรียวเล็กคีบชายแขนเสื้อ ค่อย ๆ จัดแขนเสื้อที่ยับย่นเล็กน้อยเพราะนั่งนาน

“พ่อบุญธรรม นั่งเรือมาช้านานยี่สิบกว่าวัน กระดูกจะหลุดกระจายอยู่แล้ว ข้าไปพักก่อนนะ”

ปากว่าเหนื่อย แต่เท้าไม่ขยับ ดวงตาสดใสกลอกไปมากลิ้งกลิ้ง

เปลือกตาเซี่ยซิวหย่วนกระตุก เขาสังหรณ์ว่ายัยเด็กคนนี้จะต้องก่อเรื่องอีกแน่

จางหลีเพิ่งจะหมุนตัวไปได้ครึ่งหนึ่งก็หยุดฝีเท้าอีกครั้ง หันกลับมา สีหน้าจริงจังขึ้นมาแฝงไว้ซึ่งความหวาดหวั่นพอเหมาะพอดี

“อ้อ พ่อบุญธรรม ข้าพึ่งนึกขึ้นได้ข้อหนึ่ง” นางขมวดคิ้วเล็กน้อย ลดเสียงลง “คนในจวนนี้คงไม่ใช่คนของท่านผู้นั้นกันหมดใช่หรือไม่”