ตอนที่ 323 ขึ้นเกาะ

ตอนที่ 323 ขึ้นเกาะ

จางหลีหันหน้าไป สบเข้ากับดวงตาของจางฉือพอดี ดวงตาคู่นี้นางเห็นมาตั้งแต่เขาเล็กจนโต ยังคงใสกระจ่าง ซุกซน และมีความไม่คิดมากตามประสาเด็กหนุ่มอยู่เล็กน้อย

ยามนี้เขากำลังร้อนรนอยากพิสูจน์ความมุ่งมั่นของตนยิ่งนัก

นางตระหนักว่า เจ้าเด็กตัวกระจ้อยในความทรงจำที่เคยวิ่งตามหลังนาง ดึงแขนเสื้อนางแล้วร้องว่า “พี่หญิงสอง รอข้าด้วย” บัดนี้เติบใหญ่แล้ว พร้อมจะใช้ร่างกายเลือดเนื้อของตนแบกรับหน้าที่

กล่าวตามตรง นางไม่อยากให้น้องชายต้องเผชิญอันตรายท่ามกลางคลื่นลม

ลูกอินทรีย่อมต้องจากรังในสักวัน นางมิอาจบังลมฝนให้เขาไปได้ตลอดชีวิต

“ได้” จางหลีถอนสายตากลับมา สอดมือเข้าไปในถุงผ้า หยิบยารักษาแผล 1 ขวดกับผ้าก๊อซออกจากมิติ ห้ามเลือดและพันแผลที่แขนซ้ายให้เขา