ตอนที่ 313 เหมือนลอบคบชู้

ตอนที่ 313 เหมือนลอบคบชู้

ราตรีลึกแล้ว

แสงจันทราไหลรินราวกับน้ำ จากช่องหน้าต่างที่เปิดแง้มอยู่สาดเข้ามา ปูพื้นอิฐเขียวด้วยแสงขาวนุ่มนวล ภายนอกเรือนบางครั้งมีเสียงแมลงร้องแว่วมา

จางหลีในความมัวสะลึมสะลือ ได้ยินเสียงประตูห้องถูกผลักเปิดเบา ๆ แล้วปิดลง ตามด้วยเสียงฝีเท้าที่คุ้นเคย

“กลับมาแล้วหรือ” นางไม่ลืมตา เสียงมีความง่วงหนัก ถามออกมาอย่างไม่ชัดเจน

ซ่งอวี้ตอบรับเบา ๆ

เขาเดินเบา ๆ ไปถึงข้างเตียง อาศัยแสงจันทรามองคนบนเตียงแวบหนึ่ง จางหลีนอนตะแคงอยู่ด้านนอกเตียง ผมดำสนิทกระจายอยู่บนหมอน ด้านในเตียง ต้าเป่านอนแผ่หรา เท้าเล็ก ๆ ข้างหนึ่งยื่นออกมาจากผ้าห่มบาง ๆ พาดอยู่บนหมอนของซ่งอวี้ ในปากยังพึมพำคำพูดเพ้อฝันอย่างไม่ชัดเจน

สายตาของซ่งอวี้ตกลงบนตัวต้าเป่า หยุดครู่หนึ่ง ค่อย ๆ เลื่อนไปยังใบหน้าจางหลี แววตาก็กลายเป็นน้อยใจ