ตอนที่ 258 อยากฆ่าคน

ตอนที่ 258 อยากฆ่าคน

ปลายแส้พัดพาเสียงหวีดหวิวแหลมคม ตวัดฟาดลงบนร่างชายผู้นั้นครั้งแล้วครั้งเล่าอย่างหนักหน่วง ทุกครั้งที่แส้ฟาดลง ย่อมกระตุ้นเสียงร้องโหยหวนราวกับหมูถูกเชือดให้ดังขึ้น

ไม่อาจรู้ว่าฟาดไปกี่สิบกี่ร้อยครั้ง เสื้อผ้าบนร่างชายผู้นั้นถูกฟาดจนขาดวิ่น ห้อยเป็นริ้วผ้าอยู่บนแผ่นหลังที่เลือดเนื้อเละเทะ จางหลีฟาดจนข้อมือเมื่อยล้า จึงโยนแส้ทิ้งอย่างไม่ไยดี นั่งกลับลงบนเก้าอี้ รับผ้าเช็ดหน้ามาเช็ดมือ

“คนมา ไอ้ตัวนี้ลากออกไปข้างนอก ให้มันได้สติคิดดูบ้าง ส่วนคนรับใช้ทุกคนในจวนนี้ ไม่ว่าจะทำหน้าที่ใด ทั้งหมดพาไปที่ลานข้างนอก ให้ได้สติกันถ้วนหน้า”

องครักษ์เงารับคำ แล้วหันหลังออกไป

ภายในห้องเงียบลง เหลือเพียงจางหลี หนิงเสวี่ย และเด็กสาวที่ขดตัวเป็นก้อนอยู่ในมุมห้อง ซุกใบหน้าลงหว่างเข่าอย่างมิดชิด