ตอนที่ 251 มิตรภาพฉันพี่น้อง

ตอนที่ 251 มิตรภาพฉันพี่น้อง

หลังจางหลีและซ่งอวี้กินมื้อเย็นเสร็จ ทั้งสองจึงนั่งรถม้ากลับจวนตระกูลซ่ง

เมื่อรถม้าหยุดลงหน้าจวนตระกูลซ่ง ท้องฟ้ามืดสนิทแล้ว ทั้งสองเดินเอื่อย ๆ ไปตามระเบียงคดมุ่งสู่ลานบ้าน โคมไฟใต้ระเบียงถูกลมพัดกลางคืนจนไหวไปมา วงแสงสาดกระเพื่อมเป็นวงแล้ววงเล่าบนพื้นศิลาเขียว

ตอนกลางวันมีหิมะตกลงมาเล็กน้อย ตอนนี้แม้จะหยุดแล้ว แต่ลมยังพัดโชย ราวกับมีดคมกรีดเข้าไปในคอเสื้อของผู้คน

ซ่งอวี้กุมมือจางหลีซุกไว้ในแขนเสื้อของตน นิ้วหัวแม่มือคลึงข้อนิ้วของนางเบา ๆ แล้วเอ่ยเสียงต่ำ “หนาวหรือไม่”

จางหลีส่ายหน้า กำลังจะเอ่ยวาจา พอเงยหน้าก็เห็นเงาคนผู้หนึ่งเดินออกมาจากมุมโค้งเบื้องหน้า ร่างสูงเพรียว สวมเสื้อคลุมใหญ่สีน้ำเงินคราม คือซ่งเฉิง