ตอนที่ 239 ดีเหลือเกิน

ตอนที่ 239 ดีเหลือเกิน

ชั่วพริบตาก็ถึงฤดูการล่าสัตว์ฤดูสารท

เดิมจางหลีไม่อยากไป ร่างกายเริ่มหนักขึ้น ไปก็เพียงได้ดูผู้อื่นควบม้าไล่กัน

ซ่งอวี้กลัวนางจะออกไป จางหลีอึดอัดอยู่ในจวน จึงสั่งให้คนดัดแปลงรถม้าอย่างละเอียด ในห้องรถปูเบาะหนาไว้หนาแน่น มุมทั้งสี่แขวนกระถางรมกลิ่นชุบทอง แม้แต่ม่านหน้าต่างก็เปลี่ยนเป็นแพรต่วนนุ่มสีเขียวอมทอง ซึ่งทั้งกันลมและไม่บดบังทิวทัศน์

เวลาประคองจางหลีขึ้นรถม้า เขากล่าวเสียงเบาพลางยิ้ม “ถือเสียว่าไปผ่อนคลาย หากเหนื่อยก็กลับได้ทุกเมื่อ”

ก่อนออกเดินทาง ซ่งอวี้พาตงเป่าไปด้วย คิดจะให้เขาได้เห็นโลกกว้าง ได้รู้จักผู้คนมากขึ้น วันหน้าจะได้ยืนหยัดด้วยตนเองได้