กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 84 กลับบ้าน
จางหลีเพิ่งเคี้ยวเมล็ดแตงเม็ดสุดท้ายหมดไป เงาคนหนึ่งก็ร่วงลงมาไม่ไกลจากเบื้องหน้านาง
สายตาของเวยสงจับจ้องนางอย่างซับซ้อน เสียงต่ำ “เจ้ากำลังรอข้าอยู่หรือ”
จางหลีไม่รีบร้อน ปัดเศษเมล็ดแตงที่ติดอยู่กลางฝ่ามือออก แล้วเงยหน้ามองเขา “ใช่แล้ว รอเจ้ามาปิดปากข้า จะได้ไม่ให้ข้านำความลับที่ว่าเฉาหงเหวินไม่อาจมรรคมนุษย์แพร่พรายออกไป”
“เจ้ารู้จักสำนึกดี” น้ำเสียงเวยสงเย็นเยียบ “ข้าจะให้เจ้าตายอย่างสบาย แล้วสั่งคนฝังเจ้าให้ดี ดีกว่าปล่อยศพไว้ในแดนรกร้างให้หมาจรจัดรุมแทะกิน”
“เวยสง” จางหลีหัวเราะเบา ๆ แต่ในดวงตาปราศจากไออุ่น “ข้ายังต้องขอบใจเจ้าอีกหรือ”
จากนั้นนางเร่งอีกครั้ง “จะลงมือก็เร็วเข้า เจ้าพูดมากเสียจริง”
“ไม่รู้จักตาย”