ตอนที่ 48 ถอนหมั้น

ตอนที่ 48 ถอนหมั้น

รุ่งเช้าวันถัดมา ฟ้ายังสลัว ห้องครัวบ้านจางหลีก็มีกลิ่นหอมของโจ๊กข้าวลอยออกมาแล้ว

คนในครอบครัวนั่งล้อมโต๊ะสี่เหลี่ยมกินอาหารเช้า มีเพียงตงเป่าก้มหน้า คนโจ๊กในชามอย่างเนือย ๆ ขาด ๆ หาย ๆ จนเม็ดข้าวแทบถูกบดจนเละ

“พวกเจ้า...พวกเจ้ารอให้ถึงวันหยุดของข้าค่อยไปไม่ได้หรือ” เสียงของตงเป่าเต็มไปด้วยความน้อยใจ ขอบตาก็แดงเรื่อ

“ข้าก็ไม่ได้ไปบ้านตระกูลฝ่ายมารดานานแล้ว คิดถึงท่านยายกับตาที่สุด ครั้งก่อนตายังบอกว่า พอข้าไป จะพาข้าไปเก็บผลไม้บนเขา”

ยิ่งพูดก็ยิ่งรู้สึกเศร้า ความน้อยใจราวกับถูกทอดทิ้งพุ่งขึ้นมาถึงใจ เขาชายตามองจางเถี่ยจู้ที่กินข้าวอย่างเงียบ ๆ ความแค้นเคืองอดไว้ไม่อยู่ จึงหลุดปากออกมา

“พ่อ พวกเจ้าลำเอียงเกินไปแล้ว”