ตอนที่ 359 รอฉันกลับมา เดินทางโดยสวัสดิภาพ

ตอนที่ 359 รอฉันกลับมา เดินทางโดยสวัสดิภาพ

เมื่อแสงสีขาวจางหายไป ภาพเบื้องหน้าหลัวเฟยก็เปลี่ยนเป็นท้องฟ้าสีเทาหม่น ผืนดินไหม้เกรียม และอากาศที่อบอวลไปด้วยกลิ่นคาวเลือดคละคลุ้ง

กลิ่นดินปืนและดินไหม้ผสานกันอยู่ในอากาศ

เขากำลังยืนอยู่ใจกลางค่ายทหารแห่งหนึ่ง

รอบตัวคือสนามเพลาะที่สูงระดับเอว ขอบสนามเพลาะล้อมรอบด้วยกระสอบทราย

กระสอบทรายเต็มไปด้วยรอยกระสุน บางใบแตกขาดจนทรายไหลออกมาปูพื้นสนามเพลาะด้านล่างเป็นชั้นทรายสีเหลืองอ่อน

ในคูสนามเพลาะมีร่างคนมากมายนอนอยู่ พวกเขาสวมเครื่องแบบทหารสีฟ้าอ่อน