กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 200 เทียนจื้อหมายเลขหนึ่ง
หลัวเฟยเดินออกจากโรงแรม ท้องฟ้าก็เริ่มมืดลงแล้ว
ไฟริมถนนในเมืองเจียงเฉิงค่อย ๆ สว่างขึ้น แสงสีส้มอมเหลืองสาดส่องไปทั่วท้องถนน
กระแสรถยนต์เปรียบดั่งแม่น้ำที่เปล่งประกาย ไหลไปข้างหน้าอย่างช้า ๆ
เขาไม่ได้เรียกแท็กซี่ แต่เลือกที่จะเดินไปที่หอเมฆาฟ้า
โรงแรมอยู่ไม่ไกลจากที่นั่น เดินเพียงไม่กี่นาทีก็ถึง
การเรียกแท็กซี่ยังต้องไปติดแหง็กอยู่บนถนน สู้เดินไปเรื่อย ๆ ยังจะเร็วกว่า
เมื่อใกล้ถึงประตูหอเมฆาฟ้า เขาก็ชะลอฝีเท้าลง
สถาปัตยกรรมแห่งนั้นดูงดงามยิ่งขึ้นท่ามกลางความมืด แสงไฟสีเหลืองนวลส่องผ่านกำแพงกระจกออกมา
อาคารทั้งหลังราวกับเป็นหยกที่เปล่งแสง นุ่มนวลไม่บาดตา และดึงดูดความสนใจอย่างมาก