ตอนที่ 196 ต้องการชีวิตของพวกมัน

ตอนที่ 196 ต้องการชีวิตของพวกมัน

พอกินมื้อเที่ยงเสร็จ พ่อแม่ก็กลับเข้าห้องไปพักผ่อน

ตอนที่หลี่ซิ่วหลานเดินจากไปยังพึมพำถึงเก้าอี้นวดตัวนั้นอยู่เลย เธอบอกว่า “เดี๋ยวตอนบ่ายตื่นมาจะไปนวดต่ออีกหน่อย!” ส่วนหลัวเว่ยตงก็พูดติดตลก

“เธอนวดไปเป็นชั่วโมงแล้วยังไม่พออีกเหรอ?” ทั้งสองคนเถียงกันงุ้งงิ้งเดินเข้าห้องไป

หลัวเฟยนั่งอยู่คนเดียวในห้องนั่งเล่น แสงแดดส่องผ่านหน้าต่างลงมากระทบโต๊ะน้ำชา ฝุ่นละอองเล็ก ๆ ลอยฟ่องอยู่กลางลำแสง

เขานึกถึงเรื่องสถานีรถไฟเมืองเจียงเฉิง

เขาเอ่ยถามระบบในใจ “ระบบ ถ้าตอนนี้ฉันจัดการขบวนการค้ายาเสพติดนั่น จะหยุดการโจมตีได้ไหม?”

คำตอบจากระบบดังขึ้นอย่างรวดเร็ว น้ำเสียงเย็นเยียบไร้อารมณ์ใด ๆ

[ไม่ได้ เจ้าหน้าที่ปฏิบัติการที่ถูกส่งไปเมืองเจียงเฉิงล้วนเป็นมือสังหารเดนตายที่ถูกล้างสมองอย่างหนัก และถูกควบคุมด้วยยาเสพติด