ตอนที่ 162 เกาะเตียวหยู พ่อแม่ที่เบิกบานใจ

ตอนที่ 162 เกาะเตียวหยู พ่อแม่ที่เบิกบานใจ

ตัวเรือแหวกเกลียวคลื่นที่สะท้อนแสงระยิบระยับ หลังจากแล่นออกจากท่าเรือประมาณยี่สิบนาที

เรือลำอื่นๆ รอบข้างก็เริ่มบางตา ทัศนวิสัยกว้างไกลและโปร่งโล่งยิ่งขึ้น

ลมทะเลที่แฝงไปด้วยความเค็มพัดโอบล้อมกลิ่นอายเฉพาะตัวของมหาสมุทรปะทะใบหน้า นำพาความเย็นสบายที่ทำให้รู้สึกสดชื่น

กัปตันซุนเดินออกจากห้องควบคุม ในมือถือถ้วยชาเซรามิกสีขาว ส่งกลิ่นหอมของชาที่ทำให้ชื่นใจ

เขาเดินมาหาหลัวเฟยด้วยฝีเท้าแผ่วเบา บนใบหน้ามีรอยยิ้มอบอุ่นและเอ่ยถามอย่างสุภาพ

“คุณหลัว พวกเราจะมุ่งหน้าไปทางไหน? คุณมีที่ไหนที่อยากไปไหม?”

หลัวเฟยกำลังยืนพิงราวระเบียง ยืนอยู่ริมกราบเรือที่โคลงเคลงเบาๆ ทอดสายตามองเส้นขอบฟ้าที่แบ่งแยกท้องฟ้าและท้องทะเลออกจากกันในแดนไกล

ลมทะเลพัดปอยผมของเขาเบาๆ ปอยผมหลายเส้นแนบติดหน้าผากอย่างยุ่งเหยิงเล็กน้อย

เขาดึงสายตากลับมา ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดขึ้น “ในเมื่อออกทะเลแล้ว ก็ต้องลองสัมผัสความสนุกของการตกปลาดูบ้าง”