ตอนที่ 129 ตอกหน้าอย่างไว

ตอนที่ 129 ตอกหน้าอย่างไว

หวังไห่และหลี่ลี่ยืนอยู่หน้าลิฟต์ รอยยิ้มบนใบหน้ายังไม่ทันหุบลง

เมื่อกี้พวกเขายังเดินเชิดหน้าชูตาผ่านหลัวอวี้เหมย พร้อมกับใช้ถ้อยคำดูถูกดูแคลนว่า “ผู้หญิงที่หย่าร้างแล้วน่ะ ก็ต้องทำใจยอมรับสภาพนะ”

เวลานี้ พวกเขาเห็นผู้หญิงคนที่เพิ่งจะโดนพวกเขาเยาะเย้ยถากถางเมื่อครู่ กำลังเดินเข้ามาโดยมีชายวัยกลางคนในชุดสูทคอยต้อนรับอย่างนอบน้อม

ชายวัยกลางคนคนนั้นค้อมตัว รอยยิ้มบนใบหน้าช่างประจบประแจงราวกับเจอแม่บังเกิดเกล้า

หวังไห่เอามือลูบเข็มขัดราคาแพงของตัวเองโดยสัญชาตญาณ รู้สึกอัดอั้นตันใจขึ้นมา

ตอนที่พวกเขาเข้ามาเมื่อครู่ พนักงานต้อนรับแค่ปรายตามอง โทรศัพท์ไปหนึ่งสาย แล้วก็ชี้มือไปทางลิฟต์อย่างเกียจคร้าน ทิ้งท้ายแค่ประโยคเดียวว่า

“เดี๋ยวคนลงมา” โดยไม่แม้แต่จะมองหน้า

ต่อมาก็มีที่ปรึกษาอสังหาริมทรัพย์รีบวิ่งหน้าตั้งมาหา แต่ก็เป็นแค่คนหนุ่มอายุราวๆ ยี่สิบ ใส่ชุดพนักงานธรรมดาๆ แม้คำพูดจะสุภาพ

แต่ก็รู้สึกได้ว่าตัวเองไม่ได้รับความสำคัญ