ตอนที่ 270 เชิญเข้าสู่กับดัก ใกล้แค่เอื้อม

ตอนที่ 270 เชิญเข้าสู่กับดัก ใกล้แค่เอื้อม

เวลาหนึ่งทุ่มห้าสิบนาที

บนถนนเขตตงเฉิงในเมืองหลงไห่ ไฟถนนยังคงสว่างไสว แสงสีส้มสาดส่องลงบนพื้นถนนยางมะตอย ทอดยาวเงาของผู้คนสัญจรไปมา

นักท่องเที่ยวบริเวณรอบพิพิธภัณฑ์มังกรเหินลดน้อยลงกว่าตอนกลางวันมาก แต่ก็ยังมีคนจับกลุ่มสองสามคนยกโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายรูปอาคารรูปทรงมังกรเป็นที่ระลึก

พิพิธภัณฑ์ในยามค่ำคืนดูยิ่งใหญ่อลังการกว่าตอนกลางวัน เกล็ดบนผนังด้านนอกส่องประกายสีขาวเย็นเยียบใต้แสงจันทร์

ทิศทางที่หัวมังกรเชิดขึ้นหันตรงกับดวงจันทร์พอดี ราวกับมังกรยักษ์ของจริงกำลังแหงนมองดูหมู่ดาว

ชายคนหนึ่งสะพายเป้ มือถือกระเป๋าเอกสารธรรมดา เอวแขวนกระเป๋าเครื่องมือที่ตุงแน่น เดินลัดเลาะผ่านฝูงชนไป

เขาสวมเสื้อแจ็กเก็ตกันลมสีเข้ม สวมหมวกแก๊ปดึงปีกหมวกลงต่ำ หน้ากากอนามัยปิดบังใบหน้าไปกว่าครึ่ง แผ่นหลังดูเหมือนนักท่องเที่ยวที่กำลังเร่งรีบเดินทาง

ในกระเป๋าเป้ของเขามีเครื่องร่อนสั่งทำพิเศษ เมื่อพับแล้วสามารถยัดใส่กระเป๋าปีนเขาได้อย่างง่ายดาย น้ำหนักไม่ถึงห้ากิโลกรัม

แต่เมื่อกางออกจะมีความกว้างถึงเจ็ดแปดเมตร