เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 219 ระเบิด ปะทุ!
หลัวเฟยลอยนิ่งอยู่เหนือระดับน้ำทะเลห้าร้อยเมตร รอคอยการตอบสนองจากกองเรือของไก่กระถางเท้า
ลมกระโชกแรงบนผิวน้ำ พัดชายเสื้อของเขาจนส่งเสียงดังพึ่บพั่บ ดาวทองสามดวงบนอินทรธนูส่องประกายระยิบระยับใต้แสงแดด
เขารออยู่ประมาณสิบวินาที เรือพิฆาตทั้งสี่ลำไม่เปลี่ยนทิศทาง และไม่ลดความเร็ว หัวเรือยังคงแหวกคลื่น มุ่งตรงไปยังเกาะตงตู
เขาตัดสินใจในใจแล้ว แต่ก็ยังถามอีกประโยค ไม่ได้ถามกองเรือ แต่ถามเสี่ยวว่าน
“เสี่ยวว่าน ลูกบอลถ่ายทอดสดป้องกันกัมมันตภาพรังสีและคลื่นกระแทกจากระเบิดเห็ดได้ไหม? ภาพจะได้รับผลกระทบไหม?
คนที่ดูถ่ายทอดสดตาจะเสียเพราะแสงจ้าหรือเปล่า?”
เสียงของเสี่ยวว่านดังมาอย่างรวดเร็ว น้ำเสียงหนักแน่น “กัปตัน ฉันบังคับลูกบอลถ่ายทอดสดให้บินไปอยู่ในระยะปลอดภัยแล้ว และปรับโฟกัสแล้ว
คุณภาพของภาพจะไม่ได้รับผลกระทบ
ต่อให้ระเบิดเห็ดจะทำงาน ภาพก็จะถูกประมวลผลแบบเรียลไทม์ กรองแสงสเปกตรัมที่เป็นอันตรายต่อดวงตาออกอัตโนมัติ ผู้ชมหน้าจอจะไม่ถูกแสงจ้าทำร้ายดวงตา