กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 88 ชักปืน
เผชิญหน้ากับการบีบคั้นเข้ามาทีละก้าวของชายฉกรรจ์สิบกว่าคนที่มีสีหน้าไม่เป็นมิตร
สีหน้าของหลัวเฟยยังคงสงบนิ่ง ราวกับภาพตรงหน้าไม่ใช่การปะทะที่ตึงเครียด
แต่เป็นแค่งานเลี้ยงที่เสียงดังโวยวายเท่านั้น
เขาเบี่ยงตัวไปกระซิบกับหวังเสวี่ยที่กำลังอุ้มเสี่ยวหู่และมีสีหน้าซีดเผือดว่า
“ซ้อ พาลูกไปนั่งด้านในสุดเลยครับ อย่าออกมา อย่าให้เด็กเห็น”
หวังเสวี่ยตาสบกับแววตาที่สงบนิ่งของเขา ความตื่นตระหนกในใจก็ทุเลาลงบ้าง
เธอพยักหน้า อุ้มเสี่ยวหู่ที่กอดคอเธอไว้แน่น ถอยไปนั่งยังตำแหน่งด้านในสุดของโต๊ะที่หญิงคนนั้นเคยนั่ง
ใช้ร่างกายบังเด็กเอาไว้
หลัวเฟยถึงได้หันกลับมามองด้านข้าง