กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 1 เริ่มต้นด้วย 1 ล้านล้าน?
หลัวเฟยเบียดตัวออกมาจากตู้โดยสารรถไฟใต้ดินที่แออัด
เขายกมือขึ้นดูนาฬิกา เวลาสองทุ่มสี่สิบเจ็ดนาที
ทำงานล่วงเวลาจนถึงป่านนี้ บริษัทให้ค่าอาหารเย็นแค่ยี่สิบห้าหยวน
เขากระตุกมุมปาก
เมื่อเดินออกจากสถานีรถไฟใต้ดิน ความร้อนอบอ้าวของคืนฤดูร้อนก็ปะทะเข้าที่หน้า
แสงจากไฟริมทางทอดเงาของเขาให้ยืดยาวออกไป ดูโดดเดี่ยวอยู่บ้าง
เดินเท้าสิบนาทีก็กลับมาถึงชุมชนเก่าแก่ที่เขาเช่าพักอยู่
ไฟเซ็นเซอร์เสียงในโถงบันไดเสียมาครึ่งเดือนแล้ว เจ้าของบ้านบอกว่าจะซ่อมสัปดาห์หน้า แต่ก็ผลัดไปเรื่อย
เขาคลำทางในความมืดขึ้นไปชั้นห้า เสียบกุญแจเข้ากับรูกุญแจ