บทที่ 742 th

บทส่งท้าย

จบลงแล้ว!

วินาทีที่เขียนตอนพิเศษเสร็จเมื่อวานนี้ จู่ๆ ก็รู้สึกเหมือนได้ปลดเปลื้องภาระอันหนักอึ้งออกจากบ่า

ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม ในที่สุดผมก็ไม่ได้ทำให้ทุกคนผิดหวัง สามารถถ่ายทอดเรื่องราวที่วางโครงร่างไว้ตั้งแต่ต้นออกมาได้อย่างค่อนข้างสมบูรณ์ (อืม... ปมที่นึกออกน่าจะถูกคลี่คลายไปเกือบหมดแล้ว ยกเว้นบางอย่างที่แปลกประหลาดหน่อย เช่น หินย่อยสลายอะไรพวกนั้น...)

————

ขอบคุณบรรณาธิการหลัก ปิ่งกาน และขอบคุณบรรณาธิการ ฮุยเย่ (บรรณาธิการคนแรกที่ดึงผมเข้าสู่ฉีเตี่ยน น่าเสียดายที่ฮุยเย่จีลาออกไปแล้ว)