เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลฟังเอง
第727章 ชีวิตย่อมหาทางรอดของมันเอง
เสียงคำรามของสัตว์อสูรภัยพิบัติกึกก้องไปทั่วเมืองดิน หลินเสวี่ยถือหอกศักดิ์สิทธิ์ไว้ในมือ เธอวิ่งส่งแรงก่อนจะกระโดดขึ้นสูง ร่างกายลอยละลิ่วพุ่งเข้าหาหวงอูที่อยู่กลางอากาศ
ทว่าหวงอูกลับกระพือปีกหลบได้อย่างง่ายดาย ทำให้ทิศทางการโจมตีครั้งสุดท้ายของเธอเบี่ยงเบนไปไกล
"ต่อให้ลองอีกพันครั้งหมื่นครั้งก็ไร้ประโยชน์! เจ้ามันช้าเกินไป!" เทพทวิลักษณ์ที่อยู่บนหลังหวงอูแค่นหัวเราะ
เดิมทีหลังจากที่หวงอูหักปีกตัวเองไปข้างหนึ่ง ความเร็วของมันก็ลดลงอย่างมาก ระดับความสูงในการบินก็ต่ำลงจนแทบจะบินเรี่ยพื้นดินได้เท่านั้น
ในขณะที่หลินเสวี่ยเป็นผู้เล่นที่เน้นค่าความคล่องตัวเป็นหลัก บวกกับการสนับสนุนจากแองเจิลดำ ทำให้ความเร็วของเธอในตอนนี้สามารถแซงหน้าหวงอูได้อย่างสบาย
งูยักษ์และนกยักษ์จึงเข้าปะทะกันนัวเนีย
"เจ้าคิดจะรับมือหวงอูสองตัวพร้อมกันงั้นรึ?"
"จะเป็นไปได้อย่างไร?"
ทว่าในจังหวะที่ดาบที่สองกำลังจะฟาดฟันลงไป หวงอูก็ส่งเสียงร้องแหลม พลังทั่วร่างระเบิดออก มันฝืนสลัดตัวออกจากจวี้เสอแล้วกระพือปีกบินขึ้นไป