บทที่ 693 การเผชิญหน้าในห้วงเวลาหยุดนิ่ง

บทที่ 691 การเผชิญหน้าในห้วงเวลาหยุดนิ่ง

หงซิ่วเดินนำหน้าไปโดยไม่หันกลับมามอง มู่โหยวและหลินเสวี่ยเดินตามไปเงียบๆ

แม้จะไม่ได้หันกลับมา แต่ทั้งสองก็สัมผัสได้ว่าหงซิ่วกำลังระแวดระวังพวกเขาอย่างถึงที่สุด หากทั้งสองแสดงเจตนาโจมตีแม้แต่นิดเดียว เธอจะรับรู้ได้ทันที

แน่นอนว่าทั้งสองไม่ได้คิดจะลงมือในตอนนี้ เพราะเป้าหมายของพวกเขาไม่ใช่หงซิ่ว แต่เป็นตาแก่ที่อยู่เบื้องหลังเธอต่างหาก

หงซิ่วเป็นเพียงตัวหมากที่ตาแก่นั่นส่งมาหยั่งเชิง มู่โหยวเชื่อว่าหากพวกเขาลงมือกับหงซิ่วที่นี่ ตาแก่นั่นจะต้องทิ้งหงซิ่วไว้แล้วยกเลิกการพบปะเพื่อหนีไปทันที

หงซิ่วพาพวกเขาวนเวียนอยู่ในป่าเขานานพอสมควร จนกระทั่งเข้าสู่ป่าทึบ มู่โหยวก็เห็นกระแสน้ำวนหลุมดำที่คุ้นตาปรากฏขึ้นในส่วนลึกของม่านหมอกเบื้องหน้า

"มิน่าล่ะ..." มู่โหยวเข้าใจในทันที

ไม่แปลกใจเลยที่หงซิ่วกล้าเดินวนไปวนมาอย่างเปิดเผยในละแวกนี้ ที่แท้ก็มีหลักประกันชั้นนี้อยู่นี่เอง

'จุดเคลื่อนย้าย' ที่เกิดขึ้นตามธรรมชาตินี้มีอยู่มากมายนับไม่ถ้วนบนผืนแผ่นดินนี้ และทุกๆ สองสามพันปีตำแหน่งของมันก็จะเปลี่ยนแปลงไป แม้แต่เผ่าเทพในอดีตก็ยังยากที่จะสรุปกฎเกณฑ์การก่อตัวของจุดกระแสน้ำวนมิติบนทวีปนี้ได้อย่างครบถ้วน

เมื่อหงซิ่วเห็นกระแสน้ำวนเคลื่อนย้าย เธอก็รีบทิ้งทั้งสองคนไว้ข้างหลังแล้วพุ่งตัวเข้าไปในกระแสน้ำวนหายลับไปทันที