บทที่ 673 กิเลนวายุที่เปี่ยมล้นด้วยความรักของแม่

บทที่ 671 กิเลนวายุที่เปี่ยมล้นด้วยความรักของแม่

==================================================

คุณถูกเม่นขนขาวตัวใหญ่กำยำขวางทางเอาไว้...

มู่โหยวเห็นข้อความแล้วหนังตากระตุก นี่มันกลัวอะไรก็ได้อย่างนั้นจริงๆ...

เม่นขนขาวหนามแหลมนี้มีบันทึกไว้ในคู่มือเอาชีวิตรอดของคามินส์ มันเป็นหนึ่งในสัตว์อสูรผู้ปกครองของชั้นที่ห้า เป็นสัตว์กินเนื้อที่มีสัญชาตญาณการโจมตีและหวงถิ่นสูงมาก ขนหนามบนตัวของมันแข็งแกร่งจนสามารถแทงทะลุแผ่นเหล็กได้อย่างง่ายดาย

ที่สำคัญที่สุดคือ สิ่งมีชีวิตชนิดนี้ตอบสนองรวดเร็วและมีความเร็วสูงมาก

หากเจอสัตว์อสูรระดับสูงชนิดอื่น ๆ ยังพอจะลองหนีได้ แต่เม่นชนิดนี้ ตราบใดที่มันระบุตัวเป็นเป้าหมายแล้ว แทบจะเป็นไปไม่ได้เลยที่จะหนีรอด

เม่นหันหน้าเข้าหาคุณ ส่งเสียงคำรามต่ำๆ อย่างคุกคามออกมาจากปาก สี่เท้ากระทืบพื้น วนรอบตัวคุณช้าๆ ราวกับกำลังมองหามุมโจมตีที่เหมาะสมที่สุด

"ข้อมูลการคาดการณ์การต่อสู้ของเอวาเด้งขึ้นมา: 'อ้างอิงจากความแข็งแกร่งของร่างกายและความว่องไวของคู่ต่อสู้ คำนวณอัตราการชนะในการต่อสู้โดยใช้ชุดเกราะ: โอกาสที่จะทำให้คู่ต่อสู้บาดเจ็บ 2% โอกาสที่จะสังหารคู่ต่อสู้ 7% อัตราความพ่ายแพ้ 4% อัตราการเสียชีวิต 2% โอกาสรอดชีวิต 8%...'"

มู่โหยวอ่านจบแล้วตาพร่ามัว อัตราการเสียชีวิต 92% โอกาสรอดชีวิตไม่ถึง 2% นั่นก็เท่ากับตายสถานเดียวแล้วไม่ใช่หรือ?