บทที่ 649 ไม่เข้าใจแต่ทึ่งสุดขีด

บทที่ 647 ไม่เข้าใจแต่ทึ่งสุดขีด

“หรือว่าเขามีวิธีรับมือกับการพิพากษา?” มู่โหยวครุ่นคิดในใจ แต่ยังสรุปไม่ได้แน่ชัด

ในจังหวะนั้นเอง คมดาบอีกสายก็พุ่งตรงเข้ามา มู่โหยวไม่มีเวลาให้คิดต่อ รีบตวัดพู่กันรับมือทันที

ท่ามกลางแสงสีขาวที่ระเบิดออก พลังดาบถูกม่านพลังที่สร้างขึ้นใหม่หักล้างไปจนหมดสิ้น

หลังจากรับมือได้ มู่โหยวก็สวนกลับด้วย ‘หมัดเทพมาร’ ทันที

หมัดยักษ์ก่อตัวขึ้นเหนือหัวของเทพนักดาบ ก่อนจะทุบลงมาอย่างรุนแรง

ทว่าเทพนักดาบราวกับล่วงรู้อนาคต เขาชูดาบขึ้นป้องกัน พลังเทพที่ระเบิดออกมาจากคมดาบฉีกกระชากหมัดมายานั้นจนแตกกระจายเป็นเสี่ยงๆ ได้อย่างง่ายดาย

การสวนกลับของเทพมารถูกอีกฝ่ายหักล้างด้วยพลังโจมตีปกติในระดับเดียวกัน ในเมื่อเทพนักดาบเตรียมตัวมาดีเช่นนี้ การจะโจมตีให้ได้ผลจึงเป็นเรื่องยากยิ่ง

และหลังจากสู้กันมานาน เทพนักดาบก็จับทางได้แล้วว่ามู่โหยวจะสวนกลับทุกๆ ห้าวินาที แม้แต่จังหวะสวนกลับยังคาดเดาได้ จึงรับมือได้อย่างสบาย

เมื่อเห็นมู่โหยวฉวยโอกาสตอนที่เขาป้องกันถอยห่างออกไป เทพนักดาบก็ขมวดคิ้วพลางหันไปมองแนวป้องกันรอบนอก