บทที่ 637 โลกที่มีเพียงลิลิธเท่านั้นที่เจ็บปวด

บทที่ 635 โลกที่มีเพียงลิลิธเท่านั้นที่เจ็บปวด

จนถึงวินาทีนี้ สิ่งที่คาทาริน่ากังวลไม่ใช่ความปลอดภัยของตนเอง แต่เป็นความเป็นความตายของท่านเทพเจ้าผู้เป็นที่รัก

การเปลี่ยนแปลงกะทันหันของเด็กสาวในกรง ทำให้เธอตระหนักถึงความเป็นไปได้บางอย่างที่ทำให้ใจสั่นรัว

ทะเลเลือดดูเหมือนจะกว้างใหญ่ไร้ขอบเขต แต่แหล่งกำเนิดของเลือดเหล่านั้นล้วนมาจากเหล่าแวมไพร์ที่ถูกไคน์สังหารอย่างโหดเหี้ยม ความแค้นและความอาฆาตของพวกเขาฝังรากลึกอยู่ในน้ำเลือด พลังงานเหล่านั้นซับซ้อนและอัปมงคลเกินกว่าจะดูดซับได้โดยตรง ซึ่งเธอแน่ใจว่าพลังงานเพียงน้อยนิดที่สามารถนำมาใช้ได้นั้น ไม่เพียงพอที่จะทำให้ท่านเทพเจ้าฟื้นคืนชีพอย่างแน่นอน

“ไม่หรอกเด็กน้อย เจ้าเข้าใจผิดแล้ว…” เด็กสาวในกรงเอ่ยขึ้นกะทันหัน

“เข้าใจผิดเรื่องอะไรหรือคะ?” คาทาริน่าถามอย่างเลื่อนลอย

“ทั้งสองเรื่องที่เจ้าพูดมา… เจ้าเข้าใจผิดทั้งหมด”

น้ำเสียงของเด็กสาวนุ่มนวล ใบหน้าที่ดูเยาว์วัยนั้นกลับมีกระแสเสียงที่อ่อนโยนราวกับพระแม่ผู้เปี่ยมด้วยเมตตา “พลังงานในทะเลเลือดสามารถทำให้คนฟื้นคืนชีพได้จริง แต่ไม่ใช่เพื่อฟื้นคืนชีพตัวข้า…”

“ท่านหมายความว่า…” คาทาริน่าอุทาน

ทันใดนั้น มือของเธอก็ขยับไปเองโดยไม่ฟังคำสั่ง มันเอื้อมไปหยิบห่อสัมภาระที่วางอยู่หลังเรือลำเล็ก