กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลฟังเอง
บทที่ 617: ของเหลวแห่งดวงตะวันและแขกไม่ได้รับเชิญ (จบภาคคนเถื่อน)
“เธอรู้สึกตัวและควบคุมแขนของตัวเองได้ใช่ไหม?” มู่โหยวถาม
เด็กสาวในกรงกะพริบตา เป็นการยืนยันว่าเขาเข้าใจถูก
“แขนของเธอกำลังชี้ทางให้พวกเราอยู่หรือเปล่า?”
เธอกะพริบตาอีกครั้ง
“ในทิศทางนั้นมีสมบัติอะไรอยู่หรือเปล่า?” มู่โหยวถาม
คราวนี้เด็กสาวไม่มีปฏิกิริยาตอบสนอง
“ไม่ใช่เหรอ... งั้นเธอหมายถึงตำแหน่งของชิ้นส่วนร่างกายส่วนอื่นของเธอใช่ไหม?” มู่โหยวครุ่นคิดแล้วถามต่อ
เด็กสาวกะพริบตาอีกครั้ง
เป็นอย่างที่คิดไว้จริงๆ!