บทที่ 609 สร้างเรื่องจากความว่างเปล่า ล่าศัตรูในความเวิ้งว้าง

บทที่ 607 สร้างเรื่องจากความว่างเปล่า ล่าศัตรูในความเวิ้งว้าง

“น่าอนาถใจจริง ๆ……”

มู่โหยวอ่านจารึกบนแผ่นศิลาจนจบแล้วก็ได้แต่ถอนหายใจออกมาด้วยความเวทนา

จากประวัติการโจรกรรมที่สลักอยู่บนผนังเหล่านี้ ทำให้เห็นได้ชัดว่าในช่วงที่รุ่งเรืองที่สุดนั้น เทพแห่งการโจรกรรมมีความฮึกเหิมและองอาจเพียงใด ทว่าเทพผู้ยิ่งใหญ่เช่นนี้ เมื่อต้องยืนอยู่ฝั่งตรงข้ามกับเหล่าทวยเทพ สุดท้ายก็ไม่อาจหนีพ้นชะตากรรมที่ต้องรอคอยความตายอย่างสิ้นหวัง เห็นได้ชัดว่าในหมู่เทพด้วยกันเอง เรื่องของความสัมพันธ์และผลประโยชน์ยังคงเป็นปัจจัยที่สำคัญยิ่ง

แน่นอนว่า การที่ถูกเหล่าทวยเทพกดดันจนต้องตายก่อนเวลานั้น กลับกลายเป็นว่าเทพแห่งการโจรกรรมได้รอดพ้นจากหายนะของเผ่าพันธุ์เทพในเวลาต่อมา และหลีกเลี่ยงชะตากรรมที่จะถูกอสูรกลืนเทพเข้าครอบงำไปได้

“ไปสู่สุคติเถอะ พลังอำนาจของเจ้า ข้าจะรับช่วงต่อเอง……”

มู่โหยวไว้อาลัยให้เทพแห่งการโจรกรรมสั้น ๆ ก่อนจะบังคับตัวละครให้เดินเข้าไปหาซากศพของเทพ

【คุณยื่นมือไปสัมผัสกับโครงกระดูกบนบัลลังก์ และเริ่มทำการหลอมรวมซากศพเทพ】

【กำลังหลอมรวมซากศพเทพแห่งการโจรกรรม……】

【หลอมรวมสำเร็จ! คุณได้รับ ‘เลือดแห่งเทพ’ *1, ‘กระดูกเทพแห่งการโจรกรรม’ *1】