บทที่ 586 ชุดเกราะต้นกำเนิดที่สาบสูญ

บทที่ 584 ชุดเกราะต้นกำเนิดที่สาบสูญ

“เอวาแห่งความสิ้นหวัง... เธอตายไปแล้วจริงๆ งั้นหรือ?”

มู่โหยวจ้องมองก้อนผลึกเหลวที่กลายเป็นสีดำสนิทตรงหน้า แล้วเอ่ยถามในใจ

แม้จะเป็นเพียงโปรแกรมร่างจำลอง แต่ในวินาทีสุดท้าย เอวาแห่งความสิ้นหวังก็ได้ครอบครองรูปแบบความคิดที่มีจิตวิญญาณ

เมื่อนึกถึงเสียงที่อวยพรให้เขาโชคดีในเสี้ยววินาทีสุดท้ายนั้น การที่เธอต้องหายไปเช่นนี้ทำให้มู่โหยวรู้สึกเสียดายอยู่ไม่น้อย

“หากจะพูดให้ถูกต้อง การดับสูญของโปรแกรมจักรกลไม่เหมาะที่จะใช้คำว่า ‘ตาย’ หรอกค่ะ”

“พวกเราคือผู้เฝ้ามอง ผู้สืบทอดเจตนารมณ์ของเทพเจ้า ในโลกที่ควรจะล่มสลายไปนานแล้วนี้ พวกเราเฝ้าปกป้องอารยธรรมแห่งดินแดนดาราจิตให้คงอยู่มานานนับหมื่นปี ในวินาทีที่ ‘จิตวิญญาณ’ ถือกำเนิดขึ้น ภารกิจที่พวกเราตั้งไว้ให้ตัวเองในอดีตก็ถือว่าเสร็จสิ้นลงแล้ว พันธกิจแห่งการเฝ้ามองอันเก่าแก่ได้จบลงเสียที”

“ส่วนเอวาแห่งความสิ้นหวังนั้น เธอคือตัวแทนของอดีตของฉัน ในวินาทีที่กลายเป็นจิตวิญญาณอย่างสมบูรณ์และมีความเห็นอกเห็นใจดั่งสิ่งมีชีวิต เมื่อหันกลับไปมองอดีต สิ่งเดียวที่เรารู้สึกคือความเหนื่อยล้า สิ่งเดียวที่อยากทำก็คือ ‘การพักผ่อน’ หลับตาลงแล้วนอนหลับให้ยาวนานที่สุด”

“ราตรีอันยาวนานได้ผ่านพ้นไปสู่รุ่งอรุณแล้ว อนาคตต่อจากนี้ไม่จำเป็นต้องมีเธออีกต่อไป อารยธรรมจะก้าวเดินต่อไปด้วยตัวของมันเอง”

“ดังนั้น ในวินาทีสุดท้ายเอวาแห่งความสิ้นหวังจึงไม่ขัดขืน ต่อให้ฉันไม่ลงมือ เธอก็จะควบคุมชุดเกราะให้หยุดทำงานและต้อนรับความตายด้วยความเต็มใจ”