เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลฟังเอง
บทที่ 580
ท่ามกลางชุดเกราะเลียนแบบทั้งแปด มู่โหยวและนักเก็บสมุนไพรต่างแยกกันจัดการคนละฝั่ง เพียงชั่วพริบตาพวกเขาก็สามารถกำจัดชุดเกราะที่น่ารำคาญที่สุดไปได้ถึงสามตัว ทำให้ความกดดันลดลงไปอย่างมหาศาล
“อาคารข้างหน้านั่นแหละ คือห้องควบคุมหลัก!” เสียงตะโกนของชายชราเผ่าแพนด้าแมนดังแว่วมาจากที่ไกลๆ
มู่โหยวหันไปมองตามทิศทางที่เขาชี้ ก็เห็นอาคารทรงโดมที่มีเปลือกนอกเป็นเครื่องจักรตั้งตระหง่านอยู่อย่างโดดเดี่ยวห่างออกไปหลายร้อยเมตร
จากกองทัพหุ่นยนต์ที่หนาแน่นรอบอาคารแห่งนี้ ก็พอจะเดาได้ว่าที่นี่คือจุดยุทธศาสตร์ที่สำคัญอย่างยิ่ง
“คุณไปเถอะ ผมจะคอยคุ้มกันหลังให้เอง!” มู่โหยวบอกกับนักเก็บสมุนไพร
หุ่นยนต์ทั่วไปรอบอาคารไม่ได้เป็นภัยคุกคามต่อพวกเขามากนัก การบุกทะลวงเข้าไปเป็นเพียงเรื่องของเวลา สิ่งสำคัญคือต้องระวังชุดเกราะเลียนแบบพวกนั้นต่างหาก
นักเก็บสมุนไพรเข้าใจดี ก่อนที่หุ่นยนต์รอบข้างจะล้อมเข้ามา เขาก็รีบพุ่งตัวออกไปมุ่งหน้าสู่อาคารทรงโดมนั้นทันที
ส่วนมู่โหยวนั้นบินขึ้นไปบนอากาศ ใช้ปืนกราดยิงเพื่อเคลียร์สิ่งกีดขวางระหว่างทาง พร้อมกับยิงกระสุนสนิมสามนัดออกไปสกัดกั้นชุดเกราะเลียนแบบ ‘แบล็กแองเจิล’ ที่พยายามจะบินข้ามหัวเขาไป
“...โชคดี? หรือโชคร้ายกันนะ...” เสียงหัวเราะประหลาดของตุ๊กตาวงล้อดังขึ้นอีกครั้ง