บทที่ 577 มรดกของเคนต์

บทที่ 575 มรดกของเคนต์

“นั่นสินะ ถึงได้บอกว่า ‘สายไปหนึ่งพันปี’……”

มู่โหยวถอนหายใจออกมา ในที่สุดเขาก็เข้าใจความหมายของประโยคที่จินหนิวพูดตอนที่พบกันเมื่อครู่

นางเฝ้ารอเคนต์ แต่เมื่อเวลาผ่านไปนานขนาดนี้โดยไร้ข่าวคราว นางคงตระหนักได้แล้วว่าเคนต์คงตายไปนานแล้ว

และในตอนนี้ ในฐานะผู้สืบทอดมรดกของเคนต์ มู่โหยวจึงมีหน้าที่ต้องช่วยเขาทำตามคำสัญญาที่เคยให้ไว้ให้สำเร็จ

“ในฐานะนักเจรจา เคนต์ถือว่ามีคุณสมบัติครบถ้วน ครั้งหนึ่งเขาเคยโน้มน้าวเอวาได้สำเร็จ ทำให้มันเชื่อในแผนการ ‘เมืองลอยฟ้า’ ของเหล่าเดอะฟูล” จินหนิวเอ่ยขึ้นอีกครั้ง

“หุ่นยนต์สามารถทำงานซ้ำๆ ตามกฎเกณฑ์ที่กำหนดไว้ได้อย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย จุดแข็งของพวกมันคือการแสดงศักยภาพภายใต้กฎที่วางไว้ เช่น การสร้างอาวุธที่ล้ำสมัยขึ้น หรือการเพิ่มประสิทธิภาพการทำงานของเครื่องจักร พวกมันสามารถทำได้ถึงขีดสุดภายใต้กฎที่มีอยู่ แต่เนื่องจากถูกล็อกด้วยตรรกะพื้นฐาน พวกมันจึงไม่มีวันก้าวข้ามกฎเหล่านั้นได้ ดังนั้นหากปราศจากการช่วยเหลือจากสิ่งมีชีวิต ขีดจำกัดทางเทคโนโลยีของพวกมันจึงถูกล็อกตายตัวได้ง่าย”

“นั่นคือเหตุผลที่เอวายอมรับเคนต์ มันต้องการเคนต์ในฐานะสิ่งมีชีวิต และต้องการจิตวิญญาณแห่งความเป็นนักเล่นแร่แปรธาตุระดับสูงของเขา เพื่อช่วยพวกมันก้าวข้ามกำแพงทางเทคโนโลยีและสร้างผลผลิตที่เหนือชั้นกว่าเดิม”