บทที่ 557 การสำรวจห้วงลึกครั้งแรก

บทที่ 555 การสำรวจห้วงลึกครั้งแรก

เสียงที่จู่ๆ ก็ดังขึ้นทำให้ทั้งสองคนตึงเครียดขึ้นมาพร้อมกัน

มู่โหยวรีบกระโดดถอยหลังด้วยความตกใจ สายตาจ้องเขม็งไปยังกองชิ้นส่วนพังๆ บนพื้นทราย

ถ้าเจ้าสิ่งนี้ยังฟื้นคืนชีพขึ้นมาได้อีก เขาคงต้องสบถออกมาดังๆ แน่...

โชคดีที่ครั้งนี้ดูเหมือนจะไม่ใช่การคืนชีพ แต่เป็นเพียงการเล่นเสียงออกมาเฉยๆ แล้วก็เงียบหายไป

หลังจากรออยู่ครู่หนึ่งจนแน่ใจว่าร่างจักรกลไม่มีท่าทีจะประกอบร่างกลับมาได้อีก มู่โหยวจึงเดินเข้าไปหาแผ่นโลหะบางๆ ที่ส่งเสียงเมื่อครู่แล้วหยิบขึ้นมาตรวจสอบ

แผ่นโลหะนี้มีสีทองแดงเก่าๆ โครงสร้างเรียบง่าย บนนั้นสลักอักขระเวทมนตร์แห่งการแปรธาตุเอาไว้

มู่โหยวไม่เชี่ยวชาญวิชาแปรธาตุ แต่จากการที่เขาคลุกคลีกับอุปกรณ์เสริมต่างๆ ของสกินเครื่องจักรกลมานาน เขาก็พอจะเดาความหมายของอักขระง่ายๆ เหล่านั้นได้

จากลักษณะของอักขระ นี่น่าจะเป็นเพียงอุปกรณ์ส่งเสียงธรรมดา ประโยคเมื่อครู่คงเป็นสิ่งที่หุ่นยนต์บันทึกไว้ก่อนจะพังทลายลง แต่เนื่องจากมู่โหยวใช้กำลังทำลายกล่องเสียงของมันไปก่อนหน้านี้ ทำให้มันเกิดอาการสะดุดและปล่อยเสียงที่บันทึกไว้เป็นครั้งสุดท้ายออกมา

เมื่อยืนยันได้ว่าสิ่งนี้ไม่มีอันตราย มู่โหยวก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก ก่อนจะมีเวลามาทบทวนเนื้อหาที่เพิ่งได้ยิน