เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลฟังเอง
ตอนที่ 552 พบเซนหลิงอีกครั้ง
==================================================
[เสียงกัมปนาทจากปืนใหญ่วายุฝังศพยังคงก้องกังวานอยู่บนท้องฟ้า ปูปีศาจภาพลวงตาที่กำลังโกรธจัดกวัดแกว่งก้ามอีกข้างหนีบเข้ามาทางคุณ ตัวคุณที่เข้าสู่สภาวะอ่อนแรงไม่มีกำลังจะหลบหลีกได้อีกต่อไป...]
[ทันใดนั้นคุณรู้สึกได้ว่าพื้นดินสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ปูปีศาจภาพลวงตาหลายตัวที่ล้อมโจมตีคุณอยู่รอบๆ ต่างซวนเซไปมาเพราะแรงสั่นสะเทือน จนไม่มีปัญญาจะเข้ามาโจมตีคุณได้ชั่วขณะ...]
[คุณถูกรูปสลักหินที่กลิ้งตกลงมาทับเข้าอย่างจัง พลังชีวิตเหลือศูนย์...]
[ในวาระสุดท้ายก่อนตาย คุณได้ยินเสียงครางต่ำอันยาวไกลแว่วมาจากใต้ผืนดินที่เหยียบอยู่ คล้ายกับการคำรามของผืนปฐพี สั่นสะเทือนจนคุณขวัญหนีดีฝ่อ...]
[ในเวลาเดียวกัน คุณมองเห็นไอหมอกภาพลวงตาอันเชี่ยวกรากพวยพุ่งออกมาจากรอยแยกบนพื้นดินรอบตัว บดบังทัศนวิสัยของคุณจนมืดมัวในพริบตา...]
[คุณเสียชีวิตแล้ว วิญญาณของคุณถูกดึงดูดโดยโคมไฟนำทางวิญญาณสองดวงพร้อมกัน คุณสามารถเลือกไปรวมร่างวิญญาณใหม่ใต้โคมไฟดวงใดก็ได้...]
มู่โหยวมองดูด้วยความพูดไม่ออก ตอนแรกที่เห็นเกิดการเปลี่ยนแปลงกะทันหัน เขายังนึกว่าจะมีโอกาสหนีรอดไปได้เสียอีก สุดท้ายก็ยังหนีไม่พ้นชะตากรรมความตายอยู่ดี
ทว่า คำแจ้งเตือนสองประโยคสุดท้ายดูแปลกพิลึก คล้ายกับจะบอกว่าปืนใหญ่วายุฝังศพนัดนั้นของเขาไปปลุกบางสิ่งบางอย่างให้ตื่นขึ้น