บทที่ 542 มอบไข่อีสเตอร์ส่งท้าย

บทที่ 540 มอบไข่อีสเตอร์ส่งท้าย

【เมื่อเวลาผ่านไป การต่อสู้ที่นองเลือดก็ทวีความรุนแรงถึงขีดสุด แวมไพร์ทั้งสองฝ่ายต่างตาแดงก่ำด้วยความกระหายเลือด แสงไฟลุกโชน เลือดสาดกระเซ็นไปทั่ว แวมไพร์จำนวนมากส่งเสียงโหยหวนก่อนจะล้มลงสิ้นใจโดยที่ดวงตายังเบิกโพลง ศพบนพื้นทับถมกันมากขึ้นเรื่อยๆ...】

【คุณกลายร่างเป็นเงาสีเทา สายลมพัดผ่านใต้ฝ่าเท้า คุณร่อนเร่ไปทั่วสมรภูมิที่เต็มไปด้วยกลิ่นคาวเลือด...】

【คุณเดินผ่านศพของแวมไพร์รุ่นที่ 5 ร่างหนึ่ง】

【คุณเปิดใช้งาน ‘จอมเขมือบ’】

【ทันใดนั้นคุณก็อ้าปากกว้าง ปากของคุณขยายใหญ่ขึ้นจนกลายเป็นหลุมดำขนาดมหึมาที่กลืนกินศพนั้นเข้าไปในคำเดียว ก่อนที่จมูกและปากจะกลับคืนสู่สภาพปกติอย่างรวดเร็ว】

【ท่ามกลางสายตาที่ตกตะลึงของแวมไพร์รอบข้าง คุณทำตัวราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น แล้วโผบินจากไปเพื่อมุ่งหน้าสู่เป้าหมายถัดไป...】

‘จอมเขมือบ’ คือหนึ่งในกฎเกณฑ์แห่งเลือดเฉพาะตัวของเหล่าผู้ผิดเพี้ยน ว่ากันว่ามันเป็นกฎเกณฑ์ที่วิวัฒนาการขึ้นมาเพื่อให้ผู้ผิดเพี้ยนสามารถเอาชีวิตรอดในสภาพแวดล้อมที่โหดร้ายได้ ผลของมันคือการมีกระเพาะที่มีความจุเหลือเชื่อ สามารถกักเก็บอาหารจำนวนมากได้ในระยะเวลาสั้นๆ คล้ายกับ ‘กระเพาะทาโร่’ ของแมงมุมน้อย แต่กระเพาะของแมงมุมน้อยใช้เก็บได้แค่อาหาร ส่วนจอมเขมือบสามารถเก็บสิ่งของอื่นๆ ชั่วคราวแล้วคายออกมาได้ในภายหลัง ซึ่งถือเป็นความสามารถในการเก็บของอีกรูปแบบหนึ่ง