บทที่ 522 ยินดีต้อนรับสู่ สวนสนุกแวมไพร์

第520章 ยินดีต้อนรับสู่ สวนสนุกแวมไพร์

【ดูดซับเสร็จสิ้น คุณได้รับ ‘เลือดแห่งบรรพชน’ 2 หยด……】

【ดูดซับเสร็จสิ้น คุณได้รับ ‘เลือดแห่งบรรพชน’ 1 หยด……】

ปริมาณเลือดที่ดูดซับได้จากศพแต่ละร่างนั้นไม่เท่ากัน ขึ้นอยู่กับดวงล้วนๆ

ห้าชั่วโมงผ่านไป ในที่สุดมู่โหยวก็ดูดซับซากศพในที่เกิดเหตุจนเกือบหมดสิ้น ในเวลานี้ เลือดแห่งบรรพชนที่รวบรวมได้ในโกศวิญญาณมีจำนวนถึงหกสิบหยดแล้ว!

หากหักลบสิบหยดแรกที่ใช้เลื่อนระดับเป็นดยุกออกไป เขาได้ใช้เลือดแห่งบรรพชนเพิ่มไปอีกห้าสิบหยด ทว่าข้อความแจ้งเตือนการเลื่อนระดับที่คาดหวังไว้กลับไม่ปรากฏขึ้นมาเลย

ในตอนนั้น จากเคานต์เลื่อนเป็นมาร์ควิสใช้เพียงสามหยด จากมาร์ควิสเลื่อนเป็นดยุกใช้สิบหยด ตามกฎเกณฑ์แล้ว การเลื่อนจากดยุกเป็นบรรพชน เลือดสามสิบหยดก็น่าจะเพียงพอ แต่ตอนนี้ใช้ไปถึงห้าสิบหยดแล้วกลับยังไม่มีความเคลื่อนไหวใดๆ ทำให้มู่โหยวอดสงสัยไม่ได้ว่า การจะเลื่อนระดับเป็นบรรพชนนั้นยังมีเงื่อนไขอื่นอีกหรือไม่?

ว่าแต่ แวมไพร์จำนวนมากขนาดนี้มารวมตัวกันที่นี่เพื่ออะไร? และทำไมถึงต้องมาจบชีวิตลงอย่างน่าอนาถเช่นนี้?

หากบรรพชนแวมไพร์ผู้นั้นถือกำเนิดขึ้นที่นี่จริงๆ เป็นไปได้มากว่าเขาเคยเป็นหนึ่งในคนเหล่านี้ เพียงแต่เขาโชคดีกว่า หลังจากผ่านเหตุการณ์บางอย่างมาได้ เขาก็เลื่อนระดับเป็นบรรพชนและจากที่นี่ไป ไม่ต้องเดินตามรอยเท้าของคนเหล่านี้

เมื่อคิดได้ดังนั้น มู่โหยวจึงหันไปขอยืมโคมไฟฟักทองจากคนตีเกราะเคาะไม้ แล้วส่งเข้าไปในเกม