บทที่ 494 อนาคตที่พังทลาย

บทที่ 492 อนาคตที่พังทลาย

เจ็ดโมงเช้า ฟู่หยาเพิ่งตื่นนอนได้ไม่นานก็ล็อกอินเข้าเกมตามเวลาที่กำหนด

เมื่อคืนเธอเสียหน้ามากที่ถูกคนในเกมต้อนจนต้องล็อกเอาต์ แต่เธอก็ไม่ได้ลืมแผนการลักพาตัวนักบุญในเช้านี้ จึงรีบตื่นขึ้นมาเตรียมตัวแต่เนิ่นๆ

【เจ้าปรากฏตัวขึ้นบนถนนในเมืองรุ่งอรุณ】

【ทันทีที่เจ้าปรากฏตัว เจ้าก็สัมผัสได้ว่ามีลูกธนูหลายดอกพุ่งตรงมาทางเจ้า แต่ถูกโล่เวทมนตร์รอบตัวเจ้าสกัดไว้ได้】

【เจ้าหันกลับไปมอง เห็นทหารยามสองนายอยู่ห่างออกไปไม่กี่เมตร คนหนึ่งรีบหันหลังกลับดูเหมือนจะไปแจ้งข่าว ส่วนอีกคนชักดาบพุ่งเข้าใส่เจ้า】

【หอกไฟสองสายพุ่งออกจากมือของเจ้า ทะลวงร่างทหารที่พุ่งเข้ามาในทันที ลูกไฟอีกลูกภายใต้การควบคุมของเจ้าโค้งเป็นวงกลมและพุ่งเข้าใส่ทหารอีกนายจนล้มคว่ำลงกับพื้น ทว่าพลุสัญญาณเวทมนตร์ในมือของอีกฝ่ายได้ถูกยิงออกไปก่อนแล้ว】

【พลุสัญญาณพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้าและระเบิดออกเป็นดอกไม้ไฟที่สว่างไสว】

【ในวินาทีที่ดอกไม้ไฟระเบิด เจ้าก็ได้ยินเสียงอื้ออึงดังขึ้นรอบตัว อัศวินจำนวนมากหลั่งไหลออกมาจากถนนทุกทิศทุกทางและพุ่งเข้าชาร์จใส่เจ้า...】

“มีซุ่มโจมตีจริงๆ ด้วย...”