บทที่ 482 เมืองลอยฟ้าแห่งที่สิบสาม

บทที่ 481 เมืองลอยฟ้าแห่งที่สิบสาม

【ภาพที่ปรากฏแก่สายตาคืออุปกรณ์กักเก็บน้ำขนาดมหึมาคล้ายถังพักน้ำเพื่อการชลประทาน มันลอยอยู่บนผิวน้ำห่างออกไปประมาณสามพันกว่าเมตร ที่ปลายสุดของอุปกรณ์มีท่อรูปตัวยูขนาดใหญ่เชื่อมต่ออยู่ เหนือปากท่อมีปุ่มหมุนที่ขึ้นสนิมเขรอะจนดูไม่ออกว่าเคยเป็นสีอะไร เห็นได้ชัดว่าไม่มีใครดูแลมานานมากแล้ว ในเวลานี้ปากท่อกำลังปล่อยน้ำใสสะอาดออกมาอย่างต่อเนื่องไม่ขาดสาย ไหลลงสู่ถังพักน้ำด้านล่าง ระดับน้ำที่แสดงบนถังกำลังเพิ่มสูงขึ้นเรื่อยๆ จนใกล้จะถึงเส้นเตือนภัยเต็มที...】

แม้ข้อความนี้จะบรรยายไม่ละเอียดนัก แต่มู่โหยวก็เข้าใจความหมายได้ในทันที

เห็นได้ชัดว่าพื้นที่ที่พวกเขาอยู่นี้น่าจะเป็นสวนที่ยักษ์ตนใดตนหนึ่งเคยสร้างไว้ในอดีต อาจเป็นสวนสำหรับปลูกพืชพรรณที่ต้องการการดูแลเป็นพิเศษ จึงได้ติดตั้งอุปกรณ์รดน้ำอัตโนมัติแบบถังพักน้ำเอาไว้

เพียงแต่เจ้าของสวนแห่งนี้คงถูกกำจัดไปเมื่อหลายหมื่นปีก่อน สวนจึงรกร้างกลายเป็นที่อยู่ของวัชพืชและสัตว์ป่าไปนานแล้ว ทว่าก่อนที่ยักษ์ตนนั้นจะตายกลับไม่ได้ปิดวาล์วน้ำ ส่งผลให้ถังพักน้ำยังคงกักเก็บน้ำอย่างต่อเนื่อง และทุกๆ หนึ่งชั่วโมงก็จะปล่อยน้ำออกมาเพื่อรดน้ำและชะล้างพื้นที่ด้านหลัง ซึ่งนี่เองคือต้นตอของคลื่นยักษ์สึนามิ

เมื่อได้สติ มู่โหยวก็รู้สึกขบขัน

สรุปแล้วคลื่นยักษ์สึนามิที่คอยหลอกหลอนผู้เล่นนับไม่ถ้วนจนแทบอยากจะตายๆ ไปให้พ้น กลับมีสาเหตุมาจากยักษ์ตนหนึ่งลืมปิดก๊อกน้ำ หากความจริงนี้ถูกเปิดเผยออกไป ไม่รู้ว่าทุกคนจะรู้สึกอย่างไรกันบ้าง...