บทที่ 457 รุ่งอรุณ

บทที่ 456 รุ่งอรุณ

“ตู้ม!”

เสียงระเบิดดังสนั่นหวั่นไหวรุนแรงยิ่งกว่าการโจมตีด้วยกระสุนเวทเมื่อครู่ การป้องกันของเทียนจื่อไม่สามารถต้านทานได้เลยแม้แต่น้อย ร่างของเขาสลายกลายเป็นเถ้าถ่านไปในการระเบิดนั้น

ในขณะเดียวกัน ลูกบอลแสงยังคงขยายตัวอย่างรวดเร็ว ครอบคลุมรัศมีเกือบหนึ่งพันเมตรในชั่วพริบตา แม้แต่จักรพรรดิโลหิตที่พยายามหนีไปอีกทางก็ไม่อาจหลุดพ้นจากระยะระเบิดได้ ทันทีที่ลูกบอลแสงไล่ตามมาถึง เขาก็ถูกกลืนหายเข้าไปในนั้น

เพียงชั่วอึดใจ สิ่งมีชีวิตทุกชนิดที่อยู่ในรัศมีของลูกบอลแสงต่างถูกแรงระเบิดฉีกกระชากจนแหลกละเอียด

ไม่กี่วินาทีต่อมา แสงสีขาวจึงค่อยๆ จางหายไป

ณ จุดที่จักรพรรดิโลหิตและเทียนจื่อเสียชีวิต มีขนนกสีแดงเพลิงและไม้กางเขนที่แตกหักลอยอยู่คนละจุด

สำหรับคนที่มีสถานะระดับพวกเขา ย่อมต้องเตรียมไอเทมสำหรับการคืนชีพไว้กับตัวอยู่แล้ว ทว่าไอเทมคืนชีพเหล่านั้นต่างก็มีระยะเวลาคูลดาวน์ร่วมกัน

หากเป็นไอเทมชนิดเดียวกัน จะมีระยะเวลาคูลดาวน์ยาวนานถึงหนึ่งวัน เช่น หากพกขนนกฟีนิกซ์ไว้สองอัน เมื่ออันแรกถูกใช้งาน อันที่สองจะต้องรออีกหนึ่งวันถึงจะใช้ได้อีกครั้ง

และแม้จะเป็นไอเทมคืนชีพต่างชนิดกัน ก็ยังมีระยะเวลาคูลดาวน์ประมาณหนึ่งชั่วโมง กล่าวคือ ไม่ว่าจะเตรียมไอเทมคืนชีพไว้มากแค่ไหน ภายในหนึ่งชั่วโมงก็ไม่มีใครสามารถคืนชีพติดต่อกันได้สองครั้ง