กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลฟังเอง
ตอนที่ 452 รอยแผลเป็นที่หายไป
"เมื่อกี้คุณใช้蜕อะไรน่ะ?" จักรพรรดิโลหิตเลิกสนใจเรื่องที่เทียนจื่อลงมือชั่วคราว แล้วหันไปมองมือของเขาด้วยความอยากรู้อยากเห็น
แม้ว่าเมื่อกี้เขาจะอยู่ไกลมาก แต่ก็ยังพอเห็นลางๆ ว่าเทียนจื่อดูเหมือนจะหยิบไอเทมบางอย่างออกมา และใช้สิ่งนั้นกระตุ้นแสงเจิดจ้าขึ้นมา
"กระจกแห่งแสง โบราณวัตถุซ่อนเร้นระดับเทพ" เทียนจื่อตอบสั้นๆ ได้ใจความ
"อ้อ..." จักรพรรดิโลหิตเห็นว่าเทียนจื่อไม่มีทีท่าว่าจะหยิบสมบัติชิ้นนั้นออกมาอวด จึงไม่กล้าถามเซ้าซี้ต่อ
ของระดับโบราณวัตถุซ่อนเร้นระดับเทพ ถือเป็นข้อมูลลับสุดยอดภายในของแต่ละขั้วอำนาจ การที่อีกฝ่ายยอมบอกชื่อให้เขารู้ก็นับว่าใจกว้างมากแล้ว
"แล้วยักษ์ตนนั้นเห็นคุณหรือเปล่า?" จักรพรรดิโลหิตถามต่อ
"น่าจะไม่เห็นนะ"
เทียนจื่อส่ายหน้า หยุดไปครู่หนึ่งก่อนจะเปลี่ยนน้ำเสียง: "แต่หลังจากนี้ ยักษ์ตนนั้นจะกลับไปหาเผ่าพันธุ์พร้อมกับอาการบาดเจ็บ มีความเป็นไปได้สูงมากที่จะถูกยักษ์ตนอื่นซักไซ้ไล่เลียงเรื่องราว ซึ่งหมายความว่า โอกาสที่ยักษ์ตนอื่นๆ จะถูกดึงดูดมาที่นี่หลังจากนี้จะเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล"
"เพราะฉะนั้น เตรียมตัวให้พร้อมเถอะ ในช่วงไม่กี่วันนี้ ยักษ์กลุ่มใหญ่มีโอกาสมาเยือนได้ทุกเมื่อ"