บทที่ 448 ไม่กล้าส่งเสียงดัง เกรงจะรบกวนผู้ที่อยู่บนสรวงสวรรค์

บทที่ 447 ไม่กล้าส่งเสียงดัง เกรงจะรบกวนผู้ที่อยู่บนสรวงสวรรค์

เวลาของอาณาจักรเทียนเฉา ตีสี่ตรง หกชั่วโมงหลังจากท้องฟ้าเกิดการเปลี่ยนแปลงกะทันหัน

ภายในกลุ่มแชทของเหล่าเจ้าเมืองแห่งเมืองลอยฟ้า บรรดาเจ้าเมืองกำลังถกเถียงกันอย่างดุเดือดเกี่ยวกับเหตุการณ์ไม่คาดฝันนี้

【เชอร์ล็อก: @กัปตันเรือผี ท่านอยู่ไหมครับ? ถ้าไม่อยู่ เดี๋ยวผมค่อยมาถามใหม่】

【เฮลบอย: บัดซบเอ๊ย! รูโหว่สองแห่งทางฝั่งอเมริกานี่มันรับมือยากเกินไปแล้ว มีใครพอจะมาช่วยสนับสนุนบ้างไหม!】

【บลูเบียร์ด: ฝั่งอเมริกาก็มีขุมกำลังใหญ่ตั้งเยอะไม่ใช่เหรอ? ถึงขนาดป้องกันรูแค่สองรูไม่ได้เชียวหรือ?】

【เฮลบอย: เฮ้อ อย่าพูดถึงเลย ตอนแรกฉันก็นึกว่าไม่ยาก ใครจะไปคิดว่ารูสองรูนี้มันเหมือนรังอสูรชัดๆ ทุกๆ สิบกว่านาทีจะมีตัวประหลาดร่วงลงมาไม่หยุดหย่อนเลย】

【เฮลบอย: ฉันพาพวกพ้องจัดการไปสิบกว่าตัวแล้ว คนจะหมดแรงตายอยู่แล้ว แต่พวกอสูรก็ยังโผล่มาเรื่อยๆ ฆ่าเท่าไหร่ก็ไม่หมดสักที...】

【โซโลมอน: อึก... สหายเอ๋ย นายลำบากจริงๆ น่าเสียดายที่ฉันช่วยอะไรไม่ได้ ทางฝั่งเราไม่มีขุมกำลังใหญ่ที่ไหน ต้องพึ่งพาฉันเฝ้าบ้านอยู่คนเดียว ปลีกตัวไปไม่ได้จริงๆ...】

【จิ่วยู: @เฮลบอย อาจเป็นเพราะโลกอีกฝั่งของท้องฟ้าทางฝั่งอเมริกาตอนนี้เป็นเวลากลางคืนอยู่ก็ได้ รอให้ฟ้าสว่างน่าจะดีขึ้น...】