บทที่ 444 ระวังอย่าให้แมวเหยียบเอาล่ะ

บทที่ 443 ระวังอย่าให้แมวเหยียบเอาล่ะ

ท่ามกลางพายุทรายที่พัดกระหน่ำ เหล่าทหารแห่งจักรวรรดิไอโดมาร์ยังคงต่อสู้อย่างสุดชีวิตเพื่อต้านทานกองทัพวิญญาณร้าย

เสียงตะโกนก้องสลับกับเสียงโลหะกระทบกันดังระงมไปทั่ว พื้นทรายเต็มไปด้วยเสียงกรีดร้องและเศษเนื้อที่กระจัดกระจาย คมดาบของเหล่าวิญญาณร้ายทะลวงผ่านชุดเกราะของทหารซ้ำแล้วซ้ำเล่า สาดกระเซ็นหยาดเลือดสีแดงฉานออกมาไม่ขาดสาย

เหล่าทหารคำรามลั่น ใบหน้าที่บิดเบี้ยวด้วยความแค้นพุ่งเข้าใส่กองทัพวิญญาณร้ายอย่างไม่เกรงกลัว

เมื่อเวลาผ่านไป สนามรบก็เริ่มเต็มไปด้วยซากศพ กลิ่นคาวเลือดในอากาศทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ

เอแวนส์ตวัดดาบตัดศีรษะทหารโครงกระดูกสามตัวที่อยู่ตรงหน้าเหมือนกับที่เคยทำมานับครั้งไม่ถ้วน ก่อนจะถอยออกมาเพื่อเว้นระยะห่างแล้วกวาดสายตามองไปรอบๆ

ในตอนนี้ บนทะเลทรายอันกว้างใหญ่ กองทัพวิญญาณร้ายสีดำมืดราวกับคลื่นยักษ์ยังคงถาโถมเข้ามาไม่หยุดหย่อน ราวกับไม่มีวันสิ้นสุด

ส่วนทหารรอบตัวเขานั้นต่างก็ตาแดงก่ำด้วยความคลั่งจากการฆ่าฟัน ใบหน้าเปรอะเปื้อนไปด้วยเลือด สายตาของพวกเขามีเพียงกองทัพวิญญาณร้ายเบื้องหน้า และแววตาที่เต็มไปด้วยความมุ่งมั่นที่จะสู้จนตัวตาย

ทว่า ผลแพ้ชนะในสนามรบนั้นยากจะตัดสินด้วยความกล้าหาญหรือความเชื่อมั่นเพียงอย่างเดียว เมื่อการต่อสู้ยืดเยื้อ กองทัพของเขาก็เริ่มสูญเสียกำลังพล และอัตราการสูญเสียก็เพิ่มสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว