บทที่ 433 การตะลุมบอนในทะเลทราย

บทที่ 432 การตะลุมบอนในทะเลทราย

บนที่ราบสูงอันแห้งแล้ง ลมพายุพัดพาเอาเม็ดทรายสาดซัดเข้าใส่หน้าผาหินราวกับเสียงโหยหวนของภูตผีนับร้อย ทว่าท่ามกลางเสียงหวีดหวิวของลมพายุนั้น กลับมีเสียงกลองศึกดังกึกก้องแทรกเข้ามาเป็นระยะ

เบื้องล่างของหน้าผาขนาดมหึมาแห่งหนึ่ง กองทัพนับหมื่นจากจักรวรรดิเอ็ดรอมาร์กำลังรวมตัวกันและต่อสู้อย่างดุเดือดเลือดพล่าน

ส่วน ‘ศัตรู’ ที่พวกเขาล้อมเอาไว้นั้น คืออสูรกายขนาดมหึมาที่อยู่หน้าหน้าผา

มันคือสัตว์ประหลาดที่มีร่างเป็นสิงโตแต่มีใบหน้าเป็นมนุษย์ สูงหลายสิบเมตร แผงคอของมันดูคล้ายกับงู ผิวหนังแข็งแกร่งดุจเกล็ดเหล็ก มีปีกค้างคาวงอกออกมาจากแผ่นหลัง และที่ปลายหางมีเหล็กในพิษของแมงป่องที่ส่องประกายเย็นเยียบ

สฟิงซ์แมงป่อง สัตว์อสูรในตำนานที่ว่ากันว่าอาศัยอยู่ในส่วนลึกของทะเลทรายมานานนับปี บัดนี้มันได้ปรากฏตัวขึ้นต่อหน้ากองทัพของเอ็ดรอมาร์อย่างเป็นรูปธรรม

เสียงตะโกนก้องในสนามรบดังสนั่นหวั่นไหว เสียงคำรามของสัตว์อสูรดังกึกก้องราวกับสายฟ้าฟาด ในฐานะสิ่งมีชีวิตระดับตำนาน แม้ต้องเผชิญหน้ากับกองทัพนับแสนเพียงลำพัง สฟิงซ์แมงป่องก็ไม่ได้แสดงท่าทีเกรงกลัวหรือเสียเปรียบเลยแม้แต่น้อย เหตุผลเดียวที่มันยังคงถูกล้อมอยู่เช่นนี้ เป็นเพราะมันต้องปกป้องถิ่นฐานของมัน นั่นคือหน้าผาที่อยู่เบื้องหลังนั่นเอง!