บทที่ 423 กระดูกแห่งเทพมาร

บทที่ 422 กระดูกแห่งเทพมาร

ภายในปราสาทเจ้าเมืองแห่งเมืองรุ่งอรุณ

ร่างในชุดคลุมสีแดงปรากฏตัวขึ้นอย่างเงียบเชียบ

ผู้ที่มาเยือนคือหงซิ่ว ขณะนี้บนใบหน้าของเธอสวมหน้ากากโลหะที่ปิดบังใบหน้าซีกขวาและกรามซีกซ้ายเอาไว้จนมิด เพื่อซ่อนรอยแผลเป็นที่อยู่ภายใต้หน้ากากนั้น

ทว่าใบหน้าซีกซ้ายและดวงตาที่เผยออกมากลับดูไร้ความรู้สึกและว่างเปล่า ราวกับเป็นเพียงเปลือกนอกที่ปราศจากจิตวิญญาณ

“บุกหอคอยล้มเหลวหรือ?” เสียงเล็กแหลมของเด็กดังขึ้นจากเบื้องหน้า

หงซิ่วเงยหน้าขึ้นมอง เห็นเด็กน้อยที่สูงไม่ถึงครึ่งเมตรและยังสวมผ้าอ้อมยืนอยู่บนขั้นบันได มือไพล่หลัง ใบหน้าเล็กๆ นั้นมีความสุขุมที่ดูขัดกับอายุอย่างสิ้นเชิง

“ถูกคนอื่นชิงตัดหน้าไปก่อน...” หงซิ่วกล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย

“หึ ข้าก็ว่าแล้ว...”

เด็กน้อยทำท่าทางราวกับรู้อยู่แล้ว ก่อนจะแค่นหัวเราะ “แต่ผลลัพธ์ก็เหมือนกันนั่นแหละ ในเมื่อเป็นแบบนี้ พวกตาแก่นั่นก็จำต้องเปิดใช้งานศรัทธาให้เร็วกว่ากำหนด...”