บทที่ 407 เทพเจ้าแห่งสิบสองเมือง

บทที่ 406 เทพเจ้าแห่งสิบสองเมือง

ในตอนนี้ ยูจินอยากจะตบหน้าตัวเองสักสองฉาดนัก จะไปคุยโวโอ้อวดทำไมกันนะ?

อันที่จริง มันเองก็ไม่กล้าการันตีหรอกว่าภายในครึ่งปีจะใช้ของสิ่งนี้หมดเกลี้ยงได้ร้อยเปอร์เซ็นต์ หากเป็นไปตามขั้นตอนปกติก็คงไม่มีปัญหาอะไร แต่ถ้าเกิดเหตุไม่คาดฝันระหว่างทางขึ้นมาล่ะ?

แต่ช่วยไม่ได้ ในเมื่อลั่นวาจาไปแล้ว ตอนนี้ก็ทำได้เพียงกัดฟันรับปากไปก่อน

“ถ้าอย่างนั้น... ก็ตกลงตามนี้!”

“แต่ต้องทำสัญญาทางการค้าให้ชัดเจนนะ รับประกันว่าถ้าฉันทำตามเงื่อนไขของคุณครบแล้ว คุณต้องส่งมอบคอร์อันใหม่ให้ฉันตามที่ตกลงกันไว้!” ยูจินไม่ใช่คนโง่ มันไม่มีทางยอมทำงานฟรีให้ใครตั้งครึ่งปี สัญญาพื้นฐานจึงเป็นสิ่งที่ขาดไม่ได้

“ได้ แต่ฉันต้องบอกให้ชัดเจนก่อนนะ คอร์ที่จะส่งมอบให้คุณหลังจากนี้ คุณมีเพียงสิทธิ์ในการใช้งานพลังงานเท่านั้น ไม่ได้มีกรรมสิทธิ์ในตัวคอร์นั้น” มู่โหยวกล่าว

“สิทธิ์การใช้งาน? กรรมสิทธิ์? หมายความว่ายังไง?” ยูจินขมวดคิ้ว

“ก็หมายความตามตัวอักษรนั่นแหละ หลังจากใช้พลังงานหมดแล้ว คุณต้องคืนคอร์เปล่าที่อยู่ในสภาพสมบูรณ์ให้ฉัน นอกจากนี้ การใช้พลังงานจะมีข้อจำกัดบางอย่าง เช่น ห้ามนำไปใช้จัดการกับเดอะฟูล เป็นต้น มิฉะนั้นฉันมีสิทธิ์เรียกคอร์คืน... วางใจเถอะ รายละเอียดพวกนี้จะถูกเขียนไว้ในสัญญาอย่างชัดเจน” มู่โหยวอธิบาย