บทที่ 404 ชายชุดดำและยุคหายนะน้อย

第403章 ชายชุดดำและยุคหายนะน้อย

“สุสานของดยุกงั้นหรือ?”

มู่โหยวได้ยินแล้วก็ตกใจ สีหน้าดูลำบากใจขึ้นมาทันที

เผ่าแวมไพร์เป็นเผ่าพันธุ์ที่ให้ความสำคัญกับพิธีศพอย่างยิ่งยวด เพราะในความเชื่อของแวมไพร์หลายตน ความตายเป็นเพียงการหลับใหลที่ยาวนานกว่าปกติ หากเก็บรักษาร่างกายไว้ได้ดี ในอนาคตก็อาจมีโอกาสฟื้นคืนชีพขึ้นมาอีกครั้ง

ด้วยเหตุนี้ ตำแหน่งสุสานของแวมไพร์ทั่วไปจึงมักถูกเก็บเป็นความลับสุดยอด แม้แต่ญาติพี่น้องในตระกูลเดียวกันก็ยังแทบไม่มีใครรู้ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงสุสานของดยุกเลย

“ไม่ต้องระบุตำแหน่งที่แน่ชัดหรอก แค่บอกเขตพื้นที่คร่าวๆ ก็พอ” มู่โหยวเสริม

คำขอนี้ลดระดับความยากลงไปได้มาก

ทว่าม่ายอีไม่ได้ตอบตกลงในทันที นางลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะถามอย่างระมัดระวังว่า “ท่านพี่ ข้าถามได้ไหมว่าทำไมท่านถึงต้องการทราบ?”

“เพราะสิ่งนี้”

มู่โหยวไม่ได้ปิดบัง เขาหยิบ ‘โกศวิญญาณ’ ออกมาแสดงให้นางดู