เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลฟังเอง
บทที่ 397 นายไปทำอะไรให้เขาโกรธหรือเปล่า?
ณ ทางเข้าเขตที่สองของเมืองแห่งราตรีนิรันดร์
ท่ามกลางซากปรักหักพังที่มืดมิดและทรุดโทรม ฝูงหมาป่าหลายร้อยตัวปรากฏกายขึ้นจากเส้นขอบฟ้าไกลๆ พวกมันวิ่งกรูเข้ามายังทางออกของเขตนี้ราวกับกำลังอพยพครั้งใหญ่ จนพื้นดินบริเวณนั้นสั่นสะเทือนเบาๆ
"ใกล้ถึงเขตสองแล้ว ทุกคนระวังรอบข้างให้ดี!"
ผู้นำฝูงที่กลายร่างเป็นหมาป่ายักษ์นามว่า 'ไทแรนท์' ตะโกนสั่งการ
เนื่องจากอีกฝ่ายไม่มีแผนที่ของเขตสอง วิธีที่จะผ่านเขตนี้ไปได้อย่างรวดเร็วที่สุดคือการสะกดรอยตามพวกเขามา และเขตสองก็เป็นพื้นที่เดียวที่พวกเขามีความได้เปรียบ หากใช้ประโยชน์จากจุดนี้ให้ดีและสลัดอีกฝ่ายทิ้งได้ พวกเขาก็มีโอกาสสูงที่จะพลิกกลับมาเป็นฝ่ายชนะ!
ดังนั้น ปัญหาสำคัญที่สุดในตอนนี้คือ: จะป้องกันไม่ให้อีกฝ่ายสะกดรอยตามมาได้อย่างไร!
เหล่ามนุษย์หมาป่าเมื่อได้ยินดังนั้นต่างก็หูผึ่งและจมูกฟุดฟิดโดยสัญชาตญาณ การฟังและดมกลิ่นเป็นทักษะการตรวจจับที่ทรงพลังที่สุดของพวกมัน ซึ่งในหลายสถานการณ์มันใช้งานได้ดีกว่าสายตา โดยเฉพาะในความมืดมิดเช่นนี้
"ปัง!"
ทว่ายังไม่ทันที่พวกมันจะพบเป้าหมาย เสียงกับดักที่ปิดฉบับก็ดังขึ้นใต้เท้าของหมาป่าตัวหนึ่ง กับดักเหล็กหนีบเข้าที่ขาหลังของมันจนเลือดสาดกระเซ็น