เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลฟังเอง
บทที่ 383 เคยได้ยินชื่อกัปตันเรือผีบ้างไหม
【ท่ามกลางสายตาอิจฉาของเหล่าแวมไพร์ตนอื่น บรันด์ได้มอบเลือดบรรพชนทั้งสามขวดให้กับตัวแทนจากตระกูลวากโร】
【ผู้นำตระกูลวากโรรับขวดเลือดมาด้วยความระมัดระวัง พยายามหลบเลี่ยงสายตาของผู้นำตระกูลอื่นแล้วรีบเก็บมันไปทันที จากนั้นจึงพยายามสะกดกลั้นความดีใจ นั่งตัวตรงและทำสีหน้าเรียบเฉยให้ดูเป็นธรรมชาติที่สุด】
【“ต่อไปคือเลือดอีกสามหยดสำหรับกลุ่มที่สอง” บรันด์แบ่งเลือดบรรพชนออกมาอีกสามขวด】
【“การที่เรียกทุกคนมาที่เมืองแห่งความมืดในครั้งนี้ ข้าเชื่อว่าพวกท่านคงสัมผัสได้แล้วว่า สภาพแวดล้อมของเมืองแห่งความมืดในปัจจุบันนั้นเปลี่ยนไปจากเมื่อหนึ่งพันปีก่อนมาก กฎของเผ่าพันธุ์ที่ว่าด้วยการ ‘ปลีกตัวจากโลกภายนอก’ ที่บรรพบุรุษวางไว้แต่เดิมนั้นไม่ใช่เรื่องไร้ความหมาย แต่น่าเสียดายที่แวมไพร์รุ่นใหม่มักไม่เข้าใจความหมายอันลึกซึ้งนี้ พวกเขาล่ามนุษย์มากเกินไปจนทำให้เผ่าพันธุ์ของเรากลายเป็นหนามยอกอกของมนุษย์ นำไปสู่การกำเนิดของศาสนจักร สมาคมนักล่าปีศาจ และศัตรูคู่อาฆาตอย่างมนุษย์หมาป่า ยิ่งไปกว่านั้น ในช่วงไม่กี่ปีมานี้มนุษย์หมาป่าแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ ในขณะที่เผ่าพันธุ์ของเรากลับลดจำนวนลงอย่างรวดเร็ว หากปล่อยไว้เช่นนี้ ข้ากังวลเหลือเกินเกี่ยวกับอนาคตของพวกเรา” บรันด์ที่ดูชราภาพกล่าวด้วยความถอนหายใจ】